ภายหลังจากทางรัฐบาลมีคำสั่งใช้ มาตรา 44 ให้พื้นที่บริเวณวัดพระธรรมกาย ต.คลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี เป็นเขตพื้นที่ควบคุมพิเศษ ป้องกันไม่ให้มีบุคคลเข้าไปในพื้นที่ และผลักดันผู้เกี่ยวข้องที่อยู่ในวัดออกนอกพื้นที่ เพื่อให้เจ้าหน้าที่ดีเอสไอได้เข้าไปตรวจค้น ก็ได้มีแสะต่างๆนานาออกมา พูดถึงวัดพระธรรมกาย อย่างมาก
ล่าสุดนี้ก็ได้มีอดีตลูกศิษย์ ที่เคยไปบวชที่วัดพระธรรมกายได้ออกมาบอกเล่าประสบการณ์ ตอนปิดภาคเรียน เพราะที่วัดมีการเข้าโครงการธรรมทายาท ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้จักวัดพระธรรมกาย พอไปถึงกลางวัด พระ-สาวก กำลังฉันอาหารพอดี ตอนนั้นเราเรียบร้อยมาก สั่งซ้ายเป็นซ้าย-ขวาเป็นขวา
พลบค่ำเอาของไปเก็บ หลวงพี่ยึดใบมีดโกนหนวด กระจก มือถือ ให้ใส่ชุดของวัด (เออแนะน่าเลื่อมใส)
ลงประวัติ ตัวเอง พ่อ-แม่ ที่ทำงานพ่อแม่ เบอร์โทร -เบอร์โทรตัวเอง อาชีพพ่อ-แม่ (อย่างกะมาสมัครงาน)
จากนั้นเข้าโบสถ์ ไปโกนหัว โดยเจ้าหน้าที่วัด จะจัดเอาคนที่ขาวๆ หล่อ ไว้ข้างหน้า คนผิวสีอื่น ไว้ข้างหลัง เรียงตามอันดับ
จากนั้นถ่ายทำ เหมือนทำหนัง โฆษณา..(ชักตะงิดๆ)
พอเสร็จก็ลงไป โกนหัว ข้างสระน้ำ นั่นอีก เจ้าหน้าที่วัด จัดพวก หล่อๆ ดูดี ขาวๆ มีชาติตระกูล ไว้ข้างหน้า เพื่อถ่ายทำ MV ต่อ (ไว้หลอกสาวกมั้ง คนขาวๆ สะอาดหล่อๆ ยังชอบวัดนี้ ยังกะ พรีเซ็นเตอร์ดาราในทีวี
ผมโกนหัวคนสุดท้ายครับ
จากนั้นหลวงพี่มาสอน กางมุ้งจักรกรด ธุดง ตอนนั้นผมมีเพื่อน เป็นวิศวะคอมจุฬา และ เด็กราม ครับ เขามาช้า
พรุ่งนี้เช้า เอาเลย จัดไป คนเรียนจุฬา มธ และมีระดับ ดูมีระดับ นอนในแคมป์ มีพื้นซีเมต์ มีหลังคา ประคบประหงมอย่างดี
ส่วนพวกอื่น ไปนอนกับดิน แฉะๆ
หลักการนอนคือ นอน 4 ทุ่ม (ใครจะไม่นอนไปนั่งสมาธิในสถานที่ปฎิบัติธรรมก็ได้ และต้อง ตื่น ตี3 เดินไปอาบน้ำ มาทำวัดเช้า ……….สอนท่านั่ง การหายใจระลึก สัมมาอรหัง เข้าไปเก็บในช่องท้อง
พอฉันเพล กินข้าว จาก แม่ครัวในวัด หลวงพี่จะมาเทศน์ ให้กินข้าวช้าๆ เวลากินเสร็จต้องเอากะดาษ ชำระ เช็ดจาน ช้อน ปาก ให้สะอาดให้หมด …
จากนั้นให้ออกไปกรอกน้ำกินข้างๆ หลวงพี่ท่านว่ากินน้ำเยอะๆร่างกายจะได้ ล้างสิ่งสกปรก
ไปฝึกท่านั่งกริยาของพระสงฆ์ กับหลวงพี่ดำๆ ดุๆ หน่อย
เช้ามา-กลางวัน เขาปลุกให้ไปปลูกต้นไม้ยืนต้น เพื่อจะได้เป็นร่มเงา ในการ นั่งสมาธิ ตอนนี้มีพวก เจ๊จีน-ไทย มาร่วมวง แต่ดันออกอาการธรรมกาย ชมเด็กละอ่อนวัย หน้าใส ผิวขาว น่านับถือ และพากันซุบซิบ ว่าน่ายกย่อง.. อึ้งไหมครับ..ผู้อ่าน มองกันแค่นี้
เสร็จกิจ ก็มาแจกแจงเรื่อง การบวช ฟังสั้นๆ หลวงพี่ เรียก 3,000 โดยทำสัญญาไปถึงผู้ปกครอง ค่าจีวร+บาตร ประเมินแล้วแค่ 200 บาท มาจากไหน 3,000 แต่ไม่เป็นไรเราไม่คิดมาก มีหมอมาตรวจเลือด ซึ่งผมไปสัมผัสแล้ว อะไรวะ มีแต่คนหน้าตาดีๆ เหมือนคัดมา แต่สายตาที่ผมมอง มันเตะติ้งโหน่ง เหมือพวกหุ่นเชิด
(หลวงพี่ข้างๆ เล่าปาฏิหาริย์ ว่ารู้ไหมหลวงพ่อธัมมะไชโย เจาะเลือดออกมา เลือดสีน้ำเงิน นึกอยู่ในใจ คนอะไรวะเลือดสีน้ำเงิน เป็นตัวเอเลี่ยนหรือไง)
คืนนั้นผมคิดรวมๆ แล้วว่าต้องออก วัดนี้ มันเหมือนกำลังมองเราเป็นสินค้า แหล่งเงินตรา..
แต่ของที่เอามาจากบ้าน….หลวงพ่อ ธรรมกาย ยึดไว้หมด ต้องไปขอท่าน จำได้ว่า หลวงพี่วัยรุ่นพุดข่มๆ ว่า ท่านกำลังเรียน วิทย์เคมี พระจอมเกล้าธน(คิงส์มงกุฎ) อีกท่านไส่แว่น หน้าตาดี บอก เรียนวิศวะลาดกะบัง แต่ยังไม่จบ มาบวชตลอดชีพ เพราะถ้าเรียนอยู่อาจไม่มีโอกาส..
ยกแม่น้ำทั้ง5..ไม่อยากให้ลาจาก สุดท้ายแพ้ความมึนของผม ไปอนุมัติ กับหลวงพี่ดำๆ แต่หน้าตาซื่อๆใจดี ท่านบอก จะไปแล้ว ไม่ทำบุญบ้างเหรอโหเรียกเงินตลอด ผมรำคาญ อยากจะออก จ่ายไป500 หลวงพ่อบอกใจถึง
จากนั้นเดินห่มขาวออกหัวเหม่ง ไม่มีรถไปปากทาง เพราะวัดใหญ่มาก รอ1ชม. มีรถมอไซค์รู้สึกจะเป็นสาวก ธรรมกาย อาสาพาไปส่ง พอถึงปากทางที่ไหนได้ เรียก 40 บาท สมัยนั้น
ผมรอที่ท่ารถที่ จ.ปทุม มีธรรมกายหญิง 2 คน แอบโดดหนีออกมาเหมือนกัน แต่ไม่ได้ทัก จนถึงปากทาง ผมไปซื้อหมวก ไส่ หัวโล้นอ่ะ หิ้วกระเป๋า กลับที่พักที่ กรุงเทพ
ผ่านไป2วัน มีหลวงพ่อธรรมกาย โทรมาหา เกลี่ยกล่อมให้ไปวัดท่านเสมอ โดยเนื้อหลักส่วนใหญ่ ทำบุญเสียตัง ทั้งสิ้น มาเจริญพร กับผม 1เดือน เห็นผมไม่เล่นด้วยเลยหายไป
ใจผมเตือนสติผมตลอดว่านี่มันไม่ใช่วัด มันคือธุรกิจ มีคำสอนคือผลิตภัณฑ์สินค้า มีพวกธรรมทายาท คือพวกขายตรง
จากนั้นได้มีข่าวแฉ ธรรมกายมากมาย มีการสอนให้กู้มาทำบุญ ลุงป้าอ่างทอง เอาโฉนดที่ดิน ไปขายเอาเงินเข้าวัด มีการแต่งเพลง ฮาร์คคอร์ ให้ รมต.อาคม เอ่งฉ้วน ไปลงนรก ดิ้นกันทุกทาง นี่เหรอเขาเรียกว่าวัด
แถมยังมีหลักฐานว่า ได้เปลี่ยนแปลงคำสอนของพระพุทธเจ้า อีกเสียด้วยแหนะ อันนี้รับไม่ได้จริงๆ :-)แล้ว ยัง:-)ต่อไปอีก
ซึ่งทางวัดธรรมกายต้องมีเงินทอง มาจุนเจือตลอด เช่นกองทุนกฎิน ละ 30,000 ต้องทำให้ได้.. ไม่งั้นวัดจะตายซากเหมือน บริษัทนึง แต่ตายซาก ด้วยการไปยึดถือกิเลส ไม่ใช่ยึดถือ หลักธรรมชองพระพุทธเจ้า คือความพอเพียง สายกลาง สันโดด
