หนุ่มเจ้าของกระทู้เล่าว่า เมื่อวานนี้ (20 มิ.ย. 66) พี่ที่ทำงานได้พาพวกเขาไปเลี้ยงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านระดับกลางไม่ได้หรูมาก เพื่อนคนอื่นสั่งไม่เกิน 400 บาท แต่เขาสั่งอาหารจำพวกปู กุ้ง ราคา 950 บาทขึ้นไป
พอขึ้นรถเพื่อนก็เตือนเขาว่า “หัดมีมารยาทบ้าง” ซึ่งเขาตกใจมากว่ามันขนาดนั้นเชียวหรือ ในเมื่อรุ่นพี่พูดเองว่าอยากทานอะไรก็สั่งเลย ซึ่งเขามองว่าถ้าเอ่ยปากเลี้ยงแล้ว คนที่พูดต้องเช็กด้วยว่าเมนูที่แพงที่สุดในร้านราคาเท่าไหร่และจ่ายไหวไหม ไม่ใช่ว่าจะเลี้ยงแล้วไม่ดูเงินในกระเป๋าตัวเอง
เขาจึงมาตั้งกระทู้ถามว่า เขาไม่มีมารยาทอย่างที่เพื่อนพูดจริงหรือเปล่า แต่ในมุมมองเขาคิดว่า “ไม่” เพราะรุ่นพี่พูดเองว่าจะเลี้ยง แล้วถ้าเขาผิดจริงอย่างที่กล่าว เขาควรสั่งอาหารอย่างไรถึงจะเหมาะสม?
สำหรับความคิดเห็นชาวเน็ต ส่วนใหญ่แนะนำในเรื่อง “ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี” ไม่มีข้อกำหนดที่แน่ชัดว่าควรสั่งเท่าไหร่ แต่ควรมีความเกรงใจกันซักนิด แพงในบริบทนี้ไม่ใช่ราคาแพงเกินกำลังคนเลี้ยง แต่เป็นราคาแพงเมื่อเทียบกับรายการอาหารอื่น ๆ ในเมนู หากถึงขั้นที่เพื่อนทัก บางทีเจ้าของกระทู้ควรพิจารณาตนเอง
ต่อมาหนุ่มเจ้าของกระทู้มาอธิบายว่า เขาไม่ได้ฉวยโอกาสสั่งของแพง หากถามว่าทำไมเขาถึงกล้าสั่ง เพราะเขามองว่าปู กุ้งราคาเท่านี้ไม่แพงสำหรับเขา อีกทั้งรุ่นพี่บอกเองว่าอยากสั่งอะไรสั่งได้เลย เขาก็ต้องใจใหญ่กลับ
สำหรับคนที่ถามว่า ถ้าเขาเจอเหตุการณ์แบบเดียวกัน เป็นฝ่ายเลี้ยงคนอื่น แล้วคนอื่นสั่งของแพงบ้าง เขาตอบเลยว่า “ดีใจมากที่ตัวเองมีปัญญาเลี้ยง”
หลายคนกล่าวหาว่าเขาฉวยโอกาส ทั้ง ๆ ที่ในชีวิตจริง เขามีโอกาสได้ทานอาหารแพงกว่านี้ตั้งหลายมื้อ ทั้งจ่ายเองแล้วก็ญาติเลี้ยง ซึ่งเขาดีใจจริง ๆ ที่มีหน้ามีตาได้เลี้ยงคนอื่น ถ้าจะเลี้ยงใครต้องใจถึงสักนิด ถ้าอยากจะเลี้ยงร้านดี ๆ ก็ควรดูราคาอาหารให้สอดคล้องกับเงินในกระเป๋าก่อน จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก
นอกจากนี้ เขายังขอยืนยันคำเดิมว่า “เขาไม่ผิด” แค่อาจเสียมารยาทนิดหน่อย และยังสับสนอยู่ว่าควรขอโทษพี่หรือเปล่า แต่คิดดี ๆ แล้ว เขาก็ไม่ผิดจริง ๆ เพราะทำตามสิทธิ์ทุกอย่างที่พี่เขาบอก และตอนนี้เขาคงกลายเป็นตัวประหลาดของกลุ่มไปแล้ว
ข่าวจาก : ข่าวสด
