เป็นความรักที่ไม่มีวันพรากจากกัน สำหรับคู่ของ “ลุงใบ” กับ “ป้ามาลัย” ระยะเวลา 35 ปีที่ร่วมทุกข์และสุขกันมา ทำให้คนสองคนกลายเป็นคน ๆ เดียวกัน แม้ทุกวันนี้ลุงใบจะต้องเผชิญกับอุปสรรชีวิตที่หลีกหนีได้ยากเหลือเกิน ซ้ำโรคทางกายยังรุมเร้าป้ามาลัย แต่ชีวิตคู่ยังคงต้องดำเนินต่อไป
สืบเนื่องจาก นายปรเมศร์ มีสมภพ เจ้าหน้าที่ธุรการ สำนักงานปลัดบัญชีทหารอากาศ และอาสาสมัครกู้ภัยที่มักจะลงพื้นที่ช่วยเหลือคนยากจนเสมอ ได้เดินทางไปที่ห้องเช่าแห่งหนึ่ง ย่านห้วยขวาง โดยระบุข้อความว่า “หลังจากที่รายการขอเพียงแค่เขียนมา The mailbox ได้ลงพื้นที่เข้าถ่ายทำชีวิตของคุณลุง และคุณป้า เมศจึงรีบตรวจสอบหาข้อมูลทันที และรีบเดินทางลงพื้นที่เข้าช่วยเหลือ…เมื่อเดินทางมาถึงห้องเช่าเล็ก ๆ ย่านห้วยขวาง ภายในห้องพักแห่งนี้มี 2 สามีภรรยา พักอาศัยอยู่”
ห้องเช่าแห่งนี้ คนกรุงเทพฯ หรือชาวบ้านละแวกนี้มักจะชินตากับภาพของลุงใบ ที่คอยเข็นรถคนพิการให้กับป้ามาลัยที่ป่วยเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งขวา ได้นั่งอยู่บนรถเข็น แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเหตุใดสามีภรรยาคู่นี้จะต้องเข็นรถเข็นออกไปข้างนอกบ่อย ๆ ครั้ง
ลุงใบในวัย 59 ปี มีอาชีพดูหมอ จึงจะต้องตระเวนไปตามที่ต่าง ๆ รายได้ไม่แน่นอน พอได้เงินมาก็จะนำเงินนี้มาดูแลภรรยาที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ ซึ่งจะแบ่งเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ค่ากับข้าวกับปลา ค่ายา และค่าแพมเพิร์ส
ส่วนคุณป้า มาลัย อายุ 53 ปี ป่วยพิการเป็นอัมพฤกษ์เส้นเลือดสมองแตก ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ โดยทุก ๆ วันลุงใบจะต้องตื่นตี 4 เพื่ออาบน้ำ หาข้าว หาน้ำ เช็ดของเสีย เปลี่ยนแพมเพิร์ส และจะเข็นรถคนพิการออกไป โดยที่มีภรรยาคู่ชีวิตไปด้วยเพื่ออยู่เคียงข้างแบบนี้ตลอดเวลา
“ระยะเวลากว่า 35 ปีแล้ว ที่รู้จักกันมา ตอนนี้ถึงเขาจะเจ็บป่วย ผมจะทำทุกอย่าง สารพัดอย่าง ให้เขามีความสุข ผมไม่เหนื่อยครับ ผมรักของผม ผมจะสู้ ผมจะดูแลจนกว่าผมจะตาย…ผมเคยสัญญาว่าจะดูแลเขาตลอดไป ถึงตอนนี้สัญญานั้นจะยังอยู่ และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป…” ลุงใบ เผยถึงคำมั่นสัญญาว่าจะดูแลภรรยาคู่ชีวิตตลอดไปจนกว่าจะจากกัน
คำมั่นสัญญาที่ลุงใบได้ให้เอาไว้…เป็นเสมือนตัวแทนของความรักที่บริสุทธิ์และยิ่งใหญ่ ลุงใบไม่ต้องการสิ่งใดกลับคืนมา แต่ขอได้ทำหน้าที่มอบความรักที่ยิ่งใหญ่ให้กับภรรยา นี่แหละนิยามคำว่า “รักแท้”
