ใครที่ชอบทำบุญ หรือพาบุตรหลาน ใส่บาตรอยู่เป็นประจำ บางครั้งอาจคิดว่าทำถูกต้องตามข้อปฏิบัติหรือปล่าวหรือบางคนก็อาจจะไม่ทราบข้อปฏิบัติที่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วันนี้เราจึงนำข้อปฏิบัติในการใส่บาตรมาให้อ่านกันค่ะ เผื่อจะเป็นประโยชน์ได้บ้าง ลองมาดู 5 ข้อที่ชาวพุทธส่วนใหญ่หลายคนไม่รู้กัน
1. ข้าวสาร อาหารแห้ง เนื้อสด ไม่ควรใส่บาตร
เนื่องด้วยพระวินัย พระสงฆ์ไม่สามารถทำอาหารเองได้ และของที่ญาติโยมนำมาใส่บาตร พระท่านไม่สามารถเก็บไว้ข้ามวัน ถ้าจะถวายจึงควรเป็นของที่ฉันได้ทันที มาม่า ข้าวสาร ไข่ดิบ หรือของที่ต้องนำไปปรุงก่อนจึงไม่ควร และพระฉันของดิบไม่ได้ด้วย
สำหรับข้าวสารอาหารแห้ง ถึงแม้ว่าพระท่านจะนำเข้าเก็บในโรงอาหารหรือนำไปแจกจ่ายทีหลัง แต่เราควรถวายให้กับวัดถึงจะถูกต้อง ไม่ใช่นำไปใส่บาตรหรือถวายเป็นของสงฆ์โดยตรง
2. เงิน ใส่บาตรไม่ได้ เด็ดขาด!!
ตรงนี้มีหลายท่านไม่ทราบ นำเงินใส่ซองและนำไปใส่บาตร ซึ่งตรงนี้ทำให้พระผิดธรรมวินัย และไม่ใช่แค่ใส่บาตร ถวายในโอกาสอื่นก็ไม่ควร พระรับเงินนั้นอาบัติทุกกรณี สำหรับชาวพุทธที่อยากถวายปัจจัยให้นำไปถวายกับวัดโดยตรง หรือหยอดตู้ดีกว่า
3. เนื้อต้องห้าม 10 ชนิด
เนื้อ 10 อย่างนี้ถือว่าเป็นเนื้อต้องห้ามสำหรับศาสนาพุทธเลยแหละ บ้านเราก็ไม่นิยมบริโภคกันอยู่แล้ว อย่านำไปใส่บาตรหรือถวายพระเด็ดขาด
- 1. เนื้อมนุษย์
- 2. เนื้อช้าง
- 3. เนื้อม้า
- 4. เนื้อสุนัข
- 5. เนื้องู
- 6. เนื้อราชสีห์
- 7. เนื้อเสือโคร่ง
- 8. เสือเหลือง
- 9. เสือดาว
- 10. เนื้อหมี
4. ผลธัญพืชที่มีเมล็ด
ข้อนี้หลายคนน่าจะไม่ทราบ สำหรับผลธัญพืชที่มีเมล็ด เราไม่ควรถวายผลธัญพืชที่มีเมล็ด เพราะถือว่าเมล็ดนั้นยังสามารถที่จะให้กำเนิดชีวิตได้อยู่ ถ้าจะถวายต้องเอาเมล็ดออกก่อน หรือหั่นเป็นชิ้นพร้อมทาน
ข้อนี้มาจากพุทธบัญญัติที่ห้ามไม่ให้พระภิกษุทำครัว เพราะการทำครัว จะต้องมีการฆ่า การพรากของสีเขียวหรือพืชคาม ภูตคาม “ภูตคาม” หมายถึง ต้นไม้ ใบหญ้า พีชที่มีรากติดอยู่ที่พื้นดิน ภิกษุตัดหรือทำให้หลุดจากลำต้นหรือทำให้พ้นจากพื้นดิน เป็นอาบัติปาจิตตีย์ “พีชคาม” หมายถึง พีชที่เขาตัดมาจากต้น แต่ยังงอกได้ หรือเมล็ดพีชที่งอกได้ภิกษุทำลายต้องอาบัติทุกกฎ
5. ของหวาน ของมัน ทำลายสุขภาพ
จริงๆ ข้อนี้ไม่ได้ผิดธรรมวินัยอย่างใด แต่เนื่องจากพระสงฆ์ไม่ได้ทำกิจกรรมที่ใช้พลังงานเยอะ จึงไม่ควรที่ถวายแกงกะทิมันๆ เนื้อสัตว์ติดมัน น้ำหวาน ของทอด อันเป็นที่มาของโรคภัยต่างๆ ทั้งเบาหวาน ความดัน ไขมันในเลือด ฯลฯ
และอย่าลืมว่าจุดประสงค์ในการบิณฑบาตรของพระสงฆ์ คือต้องการอาหารให้ร่างกายมีชีวิตให้อยู่ได้เพื่อปฏิบัติธรรม ไม่ใช่เพื่อนำมาบริโภคตามใจ ปรารถนา จึงไม่ควรใส่มากจนเหลือเฟือ และอาหารที่ใส่ควรเป็นอาหารที่มีประโชน์ต่อร่างกาย (กินเพื่ออยู่)
ข้อมูลจาก : samunpraibann.com
