เรื่องโดย : ravio
เว็บไซต์ : https://pantip.com/topic/31931470
14 เรื่องที่จะได้อ่านต่อไปนี้ คือเรื่องจริงสุดโหดของเขตเกาลูน เมืองฮ่องกง บอกเลยว่าไม่แน่จริงอยู่ไม่ได้ เพราะที่นี่เถื่อนมาก โหดจริงๆ ไม่อิงนิยาย!
1. นครแห่งความดำมืด
เมืองภายในกำแพงของเกาลูน
ที่เป็นเมืองเถื่อน/นอกกฎหมายของฮ่องกง
ระหว่างปี 1890 ถึงปี 1990 (ร่วมร้อยปี)
ในตอนแรกสร้างเป็นป้อมทหารของจีน
ต่อมาชาวบ้านได้ย้ายเข้าไปอยู่ข้างในกำแพงมากขึ้น
หลังจากที่ฮ่องกงถูกอังกฤษบังคับ
ให้จีนต้องทำสัญญาเช่าให้อังกฤษ 99 ปี
หมายเหตุ
ตอนฮ่องกงใกล้ครบกำหนดสัญญาเช่า
อังกฤษจะขอเช่าต่ออีก 99 ปี
จีนไม่เจรจาด้วย อังกฤษขอลดลงเหลือ 30 ปี
สุดท้าย เติ้งเสี่ยวผิง ตอบว่า
ถึงผมตายไปแล้ว ก็ไม่มีคนจีนคนไหนยอมให้เช่าอีกต่อไป
จีน มีคนแซ่เติ้งสองคน
ที่มีชื่อเสียงและรู้จักกันทั่วโลกคือ
เติ้งเสี่ยวผิง กับ เติ้งลี่จวีน
2. ไร้รัฐบาล
ทั้งรัฐบาลฮ่องกงหรือรัฐบาลอังกฤษ
ต่างไม่สนใจที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว/รับผิดชอบ
เมืองนอกกฎหมายภายในกำแพงแห่งนี้
ทำให้เมืองนี้กลายเป็นเมืองเถื่อน
ไร้การปกครองจากรัฐกว่า 100 ปี
3. ประชากร
เดิมมีคนพักอาศัยข้างในกำแพงเมืองนี้
มากกว่าหลายแสนคนในอดีต
แต่ในปี 1987 เหลือเพียง 33,000 คน
4. ประชากรแออัดมากที่สุด
จำนวนประชากรในเมืองนอกกฎหมายนี้
ประมาณการว่ามี 1,255,000 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
หรือคิดเป็น 187 เท่าของประชากรเมืองฮ่องกง
เพราะเมืองนี้มีพื้นที่เพียง 2.6 เฮคตาร์
หรือ 6.4247 เอเคอร์ หรือ 16.06 ไร่
หรือประมาณ 0.257 ตารางกิโลเมตร
ทำให้มีอัตราส่วนคนพักอาศัย/พื้นที่หนาแน่นมาก
หมายเหตุ
พื้นที่ภายในระบุ .0257 ตารางกิโลเมตร
หนึ่งตารางกิโลเมตร มีเนื้อที่ 625 ไร่
ดังนั้นพื้นที่ .0257 ตารางกิโลเมตร
จะมีเนื้อที่ประมาณ 16.0625 ไร่
หรือประมาณ 6,425 ตารางวา
คิดแบบชาวบ้านแถวปักษ์ใต้สมัยก่อนคือ
ห้องแถวรุ่นเก่า 16 ห้อง
ขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 20 เมตร
พื้นที่รวม 100 ตารางเมตร หรือ 25 ตารางวา
16 ห้องเท่ากับ 1,600 ตารางเมตร
หรือ 400 ตารางวา เท่ากับ 1 ไร่
สมัยทำงานที่ธนาคารไทยแห่งแรก
ตอนตรวจนิติกรรมสัญญาของสาขา
ที่ดินตลาดย่านยาว จังหวัดพังงา
หน้ากว้าง 5 เมตรบ้าง 10 เมตรบ้าง
แต่ยาวหรือลึกบางแห่งราว 100 เมตร
ถามชาวบ้านกับพนักงานในพื้นที่
บอกเป็นวัฒนธรรมคนใต้
ชอบซื้อขายที่ดินต้องคิดเป็นห้องก่อน
กว้างประมาณ 5 เมตรอย่างต่ำ
ยาวหรือลึกเท่าไรค่อยว่ากัน
แต่ส่วนมากประมาณ 16 เมตรอย่างต่ำ
เคยถามชาวบ้านว่า
ที่ดินลึกขนาดนี้ทำอะไรบ้าง
แกตอบก็ปลูกบ้านพออยู่
ที่เหลือปลูกผักปลูกหญ้าหรือทิ้งให้รกร้าง
แกตอบที่ได้ที่ดินลึกขนาดนี้
เพราะชาวบ้านตัดแบ่งขาย
ในตอนช่วงขุดแร่ดีบุกบูมมาก
ชาวบ้านเดิมไม่ค่อยรู้เรื่องหรือ
เข้าใจในการตัดแบ่งที่ดินขายมากนัก
กอปรกับได้ราคาดีมากเลยตัดขายแบบนี้
ตอนนี้แปลงลึกขนาดนี้มีเหลือไม่มากนัก
ส่วนใหญ่แปลงสภาพเนื้อที่ดินเป็นแปลงย่อย ๆ
โดยซื้อเพิ่มหรือร่วมมือกับเจ้าของที่ดินข้างเคียง
5. การก่อสร้างครั้งใหญ่
ในช่วงปี 1960 กับ 1970
มีการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่ในเมืองนี้
พร้อมกับมีการพัฒนาภายใน เช่น
น้ำประปาจากบ่อน้ำใกล้เคียง
ไฟแสงสว่างในจุดที่แสงแดดส่องไม่ถึง
6. หมอเถื่อน
มีหมอรักษาโรคกับหมอฟัน
ที่ไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ
หรือเอกสารหลักฐานว่า
สำเร็จการศึกษาทางการแพทย์
แต่ทำการรักษาโรคผู้อยู่อาศัย
จำนวนนับหมื่นคนอยู่ภายในเมืองนี้
7. ชีวิตทั่วไป
ครอบครัวภายในกำแพงเมืองนี้
ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วๆ ไป
ผู้ชายมีอาชีพหนึ่งอย่างหรือหลายอย่าง
หรือทำธุรกิจภายในเมืองนี้
ส่วนผู้หญิงมักจะอยู่ที่บ้านเป็นแม่บ้าน
ส่วนลูก ๆ มักจะเข้าไปเรียนที่โรงเรียนในเกาลูน
ที่เปิดโอกาสให้เด็ก ๆ เข้าเรียนได้หลายแห่ง
8. คนนอกกำแพง
มีคนนอกเมืองเถื่อนน้อยรายมาก
ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ภายในเมืองนี้
และบอกเล่าประสบการณ์ในเมืองนี้
ยกเว้นแต่ Jackie Pullinger
ที่เคยรักษาอาการติดยาเสพติดที่เกาลูน
ได้เขียนบอกเล่าไว้ในหนังสือเรื่อง
ยาเสพติดในกำแพง Crack in the Wall
มีหนังสือหลายเล่มที่เขียนเกี่ยวกับชีวิตภายใน
รวมทั้งชอว์บารเดอร์ก็เคยสร้างหนังเกี่ยวกับชีวิตในเมืองนี้
9. สามสิ่งชั่วร้ายที่จำเป็น
ตั้งแต่ช่วงปี 1950 ถึงปี 1980
กลุ่มไตรลักษณ์(มาเฟียจีน)
ที่ขึ้นชื่อมากที่สุดคือ แก้ง 14k กับแก้ง Sun Yee On
มีอิทธิพลบทบาทภายในกำแพงเมืองนี้มาก
มีอาชีพค้า โสเภณี ยาเสพติด และบ่อนการพนัน
มาเฟียในสหรัฐเรียกว่า สิ่งชั่วร้ายที่จำเป็น
พระเจ้าให้อภัยได้กับสิ่งชั่วร้ายสามสิ่งนี้
แต่ชาวบ้านส่วนมากในเมืองนี้ไม่ได้ทำอาชีพนี้
10. ทางการจีนทำการขับไล่/รื้อถอน
ขณะที่มาตรฐานการครองชีพภายในฮ่องกงเพิ่มขึ้น
แต่ความเป็นอยู่ของคนภายในกำแพงเมืองเถื่อนนี้
ยังคงเสื่อมโทรมและแย่ลงไปเรื่อย ๆ (แบบเย้ยอำนาจรัฐ)
ทางการจีนเลยตัดสินใจขับไล่คนข้างในทั้งหมดในปี 1984
โดยจ่ายค่าชดเชยให้ส่วนหนึ่งราว 350 ล้านเหรียญสหรัฐ
แล้วเริ่มทำการขับไล่และรื้อถอนอาคารทั้งหมดในปี 1987
แต่ยังมีชาวบ้านบางคนดื้อแพ่งไม่ยอมออกมา
จนต้องถูกบังคับให้ออกมาทั้งหมดในปี 1992
หมายเหตุ
ทางการจีนมีชื่อเสียในเรื่องจัดการ
กับคนไม่เชื่อฟังอำนาจรัฐอยู่แล้ว
เพราะไม่เช่นนั้นจะปกครองประชาชน
ที่มีจำนวนเป็นพันล้านคนไม่ได้
มีเรื่องเล่ากันเล่น ๆ ว่า
ขนาดศพตายไปพันกว่าปี
ยังยอมเปิดปากรับสารภาพผิดเลย
พอโดนตำรวจจีนซ้อมให้รับสารภาพ
11. รื้อถอนเมืองเถื่อน
ในระหว่างมีนาคม ปี 1993 ถึงเมษายน 1994
รัฐบาลจีนได้รื้อถอนเมืองเถื่อนในเกาลูน
ได้อย่างราบคาบเป็นหน้ากอง
โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองย้ายออกหมดแล้ว
12. สวนสาธารณะ Kowloon Walled City Park
หลังจากการรื้อถอนเสร็จสิ้นแล้ว
เมืองเถื่อนในอดีตได้เปลี่ยนเป็นสวนสาธารณะ
มีทางเดินเท้า สวนหย่อม ลำธาร
และสิ่งปลูกสร้างในอดีตที่อนุรักษ์ไว้
เพื่อให้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติ
13. อิทธิพลจากอดีต
เมืองเถื่อนแห่งนี้มักจะมีภาพ
เป็นฉากในภาพยนตร์และเกมส์ต่าง ๆ
ในภาพของเมืองอาชญากรรม
หรือเมืองลึกลับที่เต็มไปด้วยความเลวร้าย
14. ความทรงจำเก่า ๆ
ผู้เคยพักอาศัยในเมืองเถื่อนแห่งนี้
ได้รำลึกถึงอดีตเมืองนี้ด้วยความพึงพอใจ
แม้ว่าความเป็นอยู่ข้างในจะยากลำบาก
แต่คนที่เคยอยู่หลายคนต่างรู้สึกว่า
มีความเป็นชุมชน/คนบ้านเดียวกัน
ภายในเมืองเถื่อนที่มีความผูกพันกัน
อย่างเหนียวแน่นมากในอดีต
หมายเหตุเพิ่มเติม
ปาดังเบซาร์สมัยก่อนจะมีสินค้าหนีภาษีจากมาเลย์
เข้ามาพักที่นี่ก่อนกระจายมาขายในตัวเมืองหาดใหญ่
หรือส่งทางรถยนต์ รถไฟ หรือเครื่องบิน….ไปที่อื่น ๆ
เคยมีข่าวเครื่องบินตกของหนีภาษีหล่นเกลื่อนกลาด
คนส่วนมากมักจะเรียกสินค้าหนีภาษีว่า ของเถื่อน
แต่คนในปาดังเบซาร์จะเกลียดคำนี้มาก
พาลหาว่าคนในตำบลนี้เป็น คนเถื่อน เมืองเถื่อน ไปด้วย
แต่ถ้าเรียกให้สุภาพต้องเรียกว่า สินค้าชายแดน
เพราะมีสินค้าบางอย่างนำเข้าถูกกฎหมายศุลกากร
หรือประมูลสินค้าที่ศุลกากรยึดแล้วนำไปขายต่อได้ทั่วประเทศ
ดังนั้นคำว่า สินค้าชายแดน ฟังดูดีกว่าคำว่า ของเถื่อน
ปาดังเบซาร์ น่าจะเป็นตำบลเดียวในกลุ่มอาเซียน
ที่สะกดภาษาอังกฤษฝั่งไทย กับ มาเลย์ ว่า Padang Besar
เหมือนกันทั้งสองประเทศ
หนังสือราชการทั้งสองประเทศ
จึงต้องระบุให้ชัดว่าฝั่งไทย หรือ ฝั่งมาเลย์
Padang = ที่กว้างใหญ่ Besar = พื้นที่ราบ
แก้ไขเพิ่มเติม
พื้นที่ภายในระบุ .025 ตารางกิโลเมตร
หนึ่งตารางกิโลเมตร มีเนื้อที่ 625 ไร่
ดังนั้นพื้นที่ .0257 ตารางกิโลเมตร
จะมีเนื้อที่ประมาณ 16.0625 ไร่
หรือประมาณ 6,425 ตารางวา
คิดแบบชาวบ้านแถวปักษ์ใต้สมัยก่อนคือ
ห้องแถวรุ่นเก่า 16 ห้อง
ขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 20 เมตร
พื้นที่รวม 100 ตารางเมตร หรือ 25 ตารางวา
16 ห้องเท่ากับ 1,600 ตารางเมตร
หรือ 400 ตารางวา เท่ากับ 1 ไร่
สมัยทำงานที่ธนาคารไทยแห่งแรก
ตอนตรวจนิติกรรมสัญญาของสาขา
ที่ดินตลาดย่านยาว จังหวัดพังงา
หน้ากว้าง 5 เมตรบ้าง 10 เมตรบ้าง
แต่ยาวหรือลึกบางแห่งราว 100 เมตร
ถามชาวบ้านกับพนักงานในพื้นที่
บอกเป็นวัฒนธรรมคนใต้
ชอบซื้อขายที่ดินต้องคิดเป็นห้องก่อน
กว้างประมาณ 5 เมตรอย่างต่ำ
ยาวหรือลึกเท่าไรค่อยว่ากัน
แต่ส่วนมากประมาณ 16 เมตรอย่างต่ำ
เคยถามชาวบ้านว่า
ที่ดินลึกขนาดนี้ทำอะไรบ้าง
แกตอบก็ปลูกบ้านพออยู่
ที่เหลือปลูกผักปลูกหญ้าหรือทิ้งให้รกร้าง
แกตอบที่ได้ที่ดินลึกขนาดนี้
เพราะชาวบ้านตัดแบ่งขาย
ในตอนช่วงขุดแร่ดีบุกบูมมาก
ชาวบ้านเดิมไม่ค่อยรู้เรื่องหรือ
เข้าใจในการตัดแบ่งที่ดินขายมากนัก
กอปรกับได้ราคาดีมากเลยตัดขายแบบนี้
ตอนนี้แปลงลึกขนาดนี้มีเหลือไม่มากนัก
ส่วนใหญ่แปลงสภาพเนื้อที่ดินเป็นแปลงย่อย ๆ
โดยซื้อเพิ่มหรือร่วมมือกับเจ้าของที่ดินข้างเคียง
