วันที่ 27 มิถุนายน 2558 เป็นวันที่หลายๆคนต้องสูญเสียคนที่รัก กับเหตุการณ์ ระเบิดที่ Formosa Fun Coast ประเทศไต้หวัน และ ปีนี้เป็นวันครบรอบ 2 ปีของเหตุระเบิด ซึ่งสำนักข่าว Apple ได้มีโอกาสสัมภาษณ์ Annie หญิงสาวคนนึงผู้เคราะห์ร้ายจากเหตุการ์ณครั้งนั้น Annie เล่าว่า เธอจำได้แค่ว่าใบหน้าเธอโดนสาดด้วยผงสี แล้วพอเกิดไฟลุก แขนขาและใบหน้าของเธอก็โดนเผาจนเกือบเสียโฉม หลังจากอยู่ในห้องไอซียูโดนสอดท่อช่วยหายใจอยู่ 3 สัปดาห์อาการเธอก็คงที่ จนถึงวันนี้เธอก็ใช้ความพยายามของเธอเอง เดินออกมาเผชิญโลก และอยากช่วยเหลือผู้อื่น
หลังจาก Annie โดนไฟครอก เธอก็เข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนผิวหนังถึง 4 ครั้ง เธอต้องทนทรมาน และเจ็บปวดเป็นอย่างมาก เธอเคยคิดจะฆ่าตัวตาย แต่ตอนนี้เธอก็พยายามและก้าวผ่านมันมาได้แล้ว เธอจะรอจนใบหน้าที่ถูกไฟไหม้กลับมาเป็นปกติสัก 70% แล้วจะกลับไปทำอาชีพพยาบาลหาเงินเลี้ยงชีพต่อ และช่วยเหลือผู้ป่วยคนอื่นๆ แต่เดิมเธอเคยเป็นพยาบาลในหอผู้ป่วยหนัก เพราะงั้นเธอจึงเคยเห็นผู้คนไม่น้อยต้องผ่านความเจ็บปวด เธอรับไม่ได้ก็เลยย้ายไปทำงานในคลีนิคเสริมความงาม แต่แล้วเธอก็ค้นพบว่าการทำงานในโรงพยาบาลเหมาะกับเธอมากกว่า เมื่อ 2 ปีก่อนเธอถึงได้ไปฉลองเนื่องจากได้งานใหม่ แต่ก็มาเจอกับเหตุระเบิดเข้าให้ก่อน
แม้ว่าในวันที่อากาศร้อนจัดเธอก็ยังต้องใส่ชุดรัดกล้ามเนื้อปกคลุมร่างกายเหลือแค่ ตา ปาก และหู ตอนที่สื่อเข้าไปสัมภาษณ์เธอก็บ่นว่าร้อนตลอด แต่ก็ยังยิ้มได้
Annie เธอยังเล่าอีกว่า 2 ปีมานี้ เธอถามตัวเองไม่หยุดว่า หลังจากผ่านประสบการณ์เฉียดตายและความเจ็บปวดนับครั้งไม่ถ้วน ระยะเวลาที่อยู่ในห้องไอซียู 3 สัปดาห์ที่โดนสอดท่อหายใจเธอกินไม่ได้พูดไม่ได้ ต้องนอนอยู่บนเตียงเฉยๆ 50 วัน ต่อมาแม้แต่เดินยังยาก เธอเหมือนเด็กที่ต้องมาหัดเดินใหม่
ตอนที่ทำกายภาพบำบัดเธอก็พยายามค้นหาความหมายของชีวิต เธอบอกว่าเธอไม่ได้เบื่อโลก เนื่องจากเธอเคยเข้าร่วมในมูลนิธิแห่งหนึ่ง แล้วได้ยินผู้บาดเจ็บคนอื่นพูดว่า ทำให้เธอยิ่งรู้สึกแย่
เธอเคยคิดบ่อยๆว่า ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉัน? เพราะผู้จัดงานประมาท ทำให้ฉันต้องมารับเคราะห์แบบนี้ ต้องเสียสิ่งที่ต่อให้มีเงินมากมายก็ซื้อไม่ได้
เธอไม่ชอบออกไปข้างนอก แคร์สายตาคนอื่น และบางทีก็อิจฉาผู้หญิงคนอื่นที่ใส่กระโปรงสั้น Annie เล่าว่าเธอเคยคุยกับผู้บาดเจ็บอีกคนว่าจะแอบไปฆ่าตัวตายกัน แต่เธอก็คิดได้เสียก่อน เพราะว่าถ้าฆ่าตัวตายไม่สำเร็จ เธอจะแย่ยิ่งกว่าตอนนี้ เธอไม่อยากอยู่ในโรงพยาบาลอีกต่อไป
2 ปีที่ผ่านมา มีคนถาม Annie ว่ายังกลัวเจ็บมั้ย? เธอตอบจากใจว่าความเจ็บปวดไม่น่ากลัว บางที่ก็รู้สึกว่าการตายง่ายกว่าการมีชีวิตอยู่มาก บางที่การที่เธอดูเป็นคนมองโลกในแง่ดี นั่นก็เพราะว่าชีวิตยังอีกยาวไกล มีความสุขแม้ว่าจะทุกข์อยู่บ้างก็ได้! แถมเธอยังชอบยิ้ม เธอไม่อยากให้ความทุกข์ทรมานของเธอส่งผลต่อคนอื่น
เหตุระเบิดครั้งนี้ทำให้เธอถูกแฟนทิ้ง แต่เธอรู้สึกว่าตัวเองได้เรียนรู้อะไรมากมาย นอกจากเลิกนิสัยเอาแต่ใจ เธอยังเรียนรู้ที่จะดูแลคนอื่น Annie บอกว่าเธอเตรียมใจไว้แล้ว เธออยากได้คนที่เข้าใจ และรักเธอ
แม่ของ Annie เล่าว่า หลังเกิดเหตุตอนที่ได้รับโทรศัพท์ เธอคิดว่าเป็นแก็งต้มตุ้น ต่อมาถึงได้รู้ว่าเกิดเหตุขึ้นกับลูกสาวจริงๆ ตอนที่เธอเห็นลูกที่โรงพยาบาลครั้งแรก ลูกสาวเธอโดนผ้าพันไปซะทุกส่วน ทำให้เธอดูไม่ออกเลยว่านั่นลูกเธอ เธอขอร้องให้คุณหมอช่วยลูก และเพื่อที่จะมาอยู่ดูแล Annie แม่ของเธอก็ลางานแบบไม่รับเงินเดือนมาอยู่กับเธอ 50 วันจนอาการของเธอคงที่
แม่เธอเห็นลูกสาวเข้ารับการผ่าตัดอย่างกล้าหาญ ทำให้เธอรู้ว่าลูกจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง ลูกจะต้องหาย และกลับไปทำงานตามปกติได้
ตอนนี้ Annie เองก็พยายามทำกายภาพบำบัด ใช้ผิวหนังส่วนอื่นมาช่วยรักษาแผลบนใบหน้า โดยหวังว่าตัวเองจะกลับไปทำงานได้โดยเร็ว อีกหน่อยพอถอดผ้ารัดใบหน้าออก เธอก็จะกลับไปเป็นพยาบาล พอถึงตอนนั้นถ้ามีผู้ป่วยหมดกำลังใจ เธอก็จะให้เขามองมาที่เธอ
ข้อมูลจาก : Liekr
