เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2011 ที่ MIT Media Lab ในเคมบริดจ์ (Massachusetts Institute of Technology)กำลังพบปะกับอาจารย์ นักศึกษา และเจ้าหน้าที่ ตอนนั้นเขากำลังพิจารณาว่า ควรให้ผมเป็นผู้อำนวยการคนต่อไป ของแล็บนี้หรือเปล่า
คืนนั้น ตอนเที่ยงคืน เกิดแผ่นดินไหวความรุนแรงระดับ 9 ที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของญี่ปุ่น เขาก็เลยลงมือทำสิ่งที่ผมรู้สึกตามสัญชาตญาณว่าควรทำ นั่นคือเข้าอินเตอร์เน็ตและพยายามค้นหาว่า เขาจะทำอะไรได้บ้างด้วยมือของเขาเอง เขาได้พบกลุ่มกลุ่มเซฟแคส (Safecast) พวกเขาตัดสินใจว่าจะลองวัดระดับกัมมันตรังสีและเผยแพร่ข้อมูลออกไปให้ทุกคนรู้
คุณจำสมัยที่ยังไม่มีอินเตอร์เน็ตได้ไหม สมัยก่อนอินเตอร์เน็ตชีวิตก็เรียบง่ายอะไรๆ ก็เป็นไปตามหลักของยูคลิด นิวตัน ค่อนข้างทำนายได้ คนเราก็พยายามทำนายอนาคต แม้แต่นักเศรษฐศาสตร์แล้วพออินเตอร์เน็ตเกิดขึ้นโลกเราก็เริ่มซับซ้อนสุดๆ ต้นทุนการสื่อสารถูกสุดๆและเร็วสุดๆ
เเละที่ MIT Media Lab เขาไม่เพียงแค่สร้างฮาร์ดแวร์ เขาทำทุกอย่างทั้งชีววิทยาด้วย ฮาร์ดแวร์สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งในวงการซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์และวิศวกรรมชีวภาพ นี่คือวิธีคิดเกี่ยวกับนวัตกรรมที่ใหม่แตกต่างจากกฎเกณฑ์เดิมๆที่เรามีสำหรับสถาบันต่างๆใช้ไม่ได้อีกแล้วและพวกเขาหลายคน ณ ที่นี้ ก็ทำงานบนหลักการที่แตกต่างกันไป หนึ่งในหลักการทีเขาชอบที่สุดคือพลังการดึง นั่นคือแนวคิดการดึงทรัพยากรมาจากเครือข่ายเมื่อเราต้องการใช้แทนที่จะเก็บสะสมไว้ที่ศูนย์กลางแล้วควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง
แม้โลกจะซับซ้อนสุดๆแต่สิ่งที่เราต้องทำนั้นเรียบง่ายมาก เพียงแค่เราวางแผนทุกอย่างล่วงหน้า เก็บสำรองทุกอย่างไว้และมุ่งความสนใจเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ตื่นตัวรับรู้สิ่งต่างๆอย่างเต็มที่และอยู่กับปัจจุบันสุดๆและเราควรเป็นนักปัจจุบันนิยม
อ้างอิง : ted.com
แปลและเรียบเรียงโดย Pongpol Puksai
