ขวัญเอ๊ยขวัญมา! พี่สาว ม.4 ทิ้งน้องสาวให้วิ่งร้องไห้ ที่เปลี่ยวไร้คน เหตุไปกับเพื่อนชาย(ภาพชุด)

  เป็นอุทาหรณ์สำหรับครอบครัวที่ทิ้งเด็กๆ ให้อยู่กันเพียงลำพัง โดยเหตุการณ์ดังกล่าว เกิดขึ้นกับเด็กๆ วัยเพียง 9 ขวบ ที่มีพี่สาววัยเพียง 15-16 คอยดูแล จนเกิดเป็นเหตุการณ์ต้องร้อนถึงโรงพักเลยทีเดียว เมื่อพี่สาวทิ้งน้องสาวให้วิ่งร้องไห้อยู่ในทางเปลี่ยว แล้วไปกับเพื่อนชาย! โดยเรื่องดังกล่าวได้รับการแชร์จากสมาชิกเฟซบุ๊ก Ariya Wintachai ได้ระบุข้อความว่า “#เเชร์ไปฝากถึงผู้ปกครองหลายๆท่านที่ฝากน้องไว้กับพี่ วันนี้ เวลา22.37 เราก็นั่งเล่นกับเพื่อน 2 คนเเถวริมคลอง หน้าโรงเรียนเมืองร้อยเอ็ด เเล้วมีน้องผู้หญิงคนนี้เเหละ วิ่งมาทั้งร้องไห้ ทั้งสั่น รองเท้าก็ไม่ได้ใส่ เราได้ถามน้อง น้องบอกว่ามากับพี่ มาถนนคนเดินกับพี่สาว ประมาณว่าน่าจะเดินเล่นเสร็จเเล้ว (พี่สาวรักเเฟนมากเชื่อฟังเเฟน)ก็เลยเอาน้องมาทิ้งไว้ข้างคลอง ไว้คนเดียว เเล้วถนนตรงนั้นเปลี่ยวมาก ละน้องก็เป็นผู้หญิงด้วย น้องบอกว่า พ่อกับเเม่ทำงานอยู่ต่างจังหวัด น้องอยู่กับพี่สาวเเละน้องชาย ขี่รถมาทั้งหมด5คน (#รถมีคันเดียว) คนที่1 เป็นเเฟนของพี่สาว (เสื้อดำ)อายุ 15 คนที่2 เป็นเพื่อนฝ่ายชาย(เสื้อเทากางเกงทหาร)ไม่ทราบอายุ คนที่3 คือพี่สาวเเท้ๆของน้อง(เสื้อฮาวายสีแดง)เรียนอยู่ม.4 คนที่4คือน้องชาย อายุ 9ปี #น้องมีพี่สาวกับน้องชาย รถฮอนด้าเวฟคันเดียว คืออัดมาเเบบปลากระป๋องเลยหรอ55555555 ทางเราก็นำน้องส่งสถานีตำรวจร้อยเอ็ดอย่างปลอดภัย […]

วอนช่วยเหลือ! เด็กยากจน10คนไม่มีโอกาสได้เรียน ปู่แก่แล้ว-ไม่มีเงินส่งเสีย

  วันที่ 15 มิ.ย. ผู้สื่อข่าวรายงานว่า มีเด็กๆจำนวนมากพักอยู่ริมคลองเชียงราก ม.7 ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี หลังอู่ซ่อมรถภาสกร มีเด็กหลายคนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ ที่เกิดในชุมชนริมคลองเชียงรากอยู่บ้านเล็กๆ 4-5 หลังรวมกัน นายธนโชค ไกลวุฒิเศรษฐ์ อายุ 58 ปี เจ้าของอู่ภาสกร กล่าวว่า ตนเปิดอู่มาเกือบ 20 ปี ก็เห็นเด็กเหล่านี้โตขึ้นมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นพ่อแม่มีครอบครัว บางรายก็ติดคุก จากการสอบถามเด็กๆเหล่านี้ว่ามาจากไหนกัน เขาก็เล่าให้ฟังว่าพ่อแม่ติดคุกเรื่องยาเสพติดแล้วก็ทิ้งลูกทิ้งหลานไว้ประมาณ 10 คน ตามลำพัง คนที่อายุเยอะสุดต้องดูแลน้องๆ ไปโรงเรียนอาทิตย์ละวันครึ่งวันเพราะไม่มีใครมาดูแล โดยมีลูกค้าที่นำรถมาซ่อมก็สอบถามถึงเรื่องเด็กๆบางครั้งพวกเขาก็ซื้อของมาไว้ที่อู่รถเพื่อจะให้เด็กเหล่านี้เอาไปกินไปรับประทาน นายธนโชค กล่าวต่อว่า นอกจากนี้ตนก็นำอาหารมาให้เด็ก ซึ่งเราคิดว่าถ้าเรามีโอกาสเราก็น่าที่จะช่วยเขาได้ แต่ก็อยากให้มีหน่วยงานของรัฐเข้ามาดูแลและให้ความช่วยเหลือ หากละเลยในอนาคตน่าจะมีปัญหากับเด็กอย่างแน่นอน เพราะเด็กที่โตไปแล้วรู้เรื่องแล้วก็มีคนจ้างไปส่งยาบ้า จึงขอวอนให้เจ้าหน้าที่ลงมาดูแลในการช่วยเหลือ “ทั้งนี้ตนก็พอช่วยเรื่องอาหารบ้าง เมื่อถึงเวลาประมาณ 16.00 น. ก็ให้เด็กเหล่านี้มากินข้าวและกลับบ้านนอน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้นานแค่ไหน เพราะตนก็ไม่ค่อยมีเวลามาก แต่ก็อยากช่วยเหลือ ดีกว่าปล่อยให้อดอยาก อีกทั้งตายายเขาไม่มีรายได้อะไรเลย” นายธนโชค […]

บ้านหนูเกี่ยวไรด้วย?! สาวโวย เพื่อนบ้านทะเลาะกันดุเดือด แต่ปาข้าวของใส่บ้านตนเองเละ งงจัด ไม่เคยยุ่งก็โดนเฉยเลย!!(มีคลิป)

  คุณ Destiny Diiz Nanny ได้โพสต์คลิป “คนเมาทำไรก็ไม่ผิดเหรอ จะเขวี้ยงของไปบ้านใครก็ได้เหรอ โลกช่างไม่ยุติธรรม” โดยในคลิปเป็นเหตุการณ์ที่ผู้โพสต์ปะทะคารมกับเพื่อนบ้าน เนื่องจากเพื่อนบ้านนั้นได้ขว้างสิ่งของมายังบ้านของผู้โพสต์กว่าหลายสิ่ง จนทำให้ต่อว่า ว่า ทะเลาะกันไม่เคยไปยุ่ง แต่ใช่เรื่องที่จะมาปาข้าวของใส่บ้านคนอื่นเหรอ แต่เพื่อนบ้านเจ้ากรรมที่ลักษณะอยู่ในอารมณ์หัวร้อนกลับต่อว่ามาด้วยคำหยาบคายและตะโกนเสียงดัง จนสร้างความมึนงงให้กับผู้ชมคลิปอย่างมากว่าทำแบบนี้ก็ได้เหรอ      

สุดรันทด!! ยายวัย61 เงินซื้อข้าวกินแทบไม่มี หนำซ้ำยังมาถูกไล่ที่ ทั้งๆที่เป็นคนซื้อมาเอง!!

  วันที่ 13 มี.ค. ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจากชาวบ้านหมู่ที่ 7 ต.ชนแดน อ.ชนแดน จ.เพชรบูรณ์ ว่า มีหญิงชราครอบครัวฐานะยากจน กำลังจะถูกไล่ออกจากที่ดินของตัวเองทั้งๆที่ได้ซื้อและปลูกบ้านไว้มานานกว่า 30 ปี จึงเดินทางไปตรวจสอบพบน.ส.เป้า เขียวแก้ว หรือ คุณยายเป้า อายุ 61 ปี อยู่บ้านเลขที่ 12/1 หมู่ 7 ต.ชนแดน อ.ชนแดน จ.เพชรบูรณ์ โดยยายเป้าได้เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวทั้งน้ำตาว่า ตนกับสามีคือนายสี ผึ่งผาย อายุ 60 ปี มีอาชีพรับจ้างทั่วไปและมีลูกด้วยกัน 3 คน แต่ลูกๆแยกย้ายไปมีครอบครัวและอยู่ต่างจังหวัด 2 คน ส่วนที่อาศัยอยู่กับตนเองเป็นลูกชายคนกลาง ซึ่งมีอาการสมองสั่งงานช้ากว่าคนทั่วไปโดยมีภรรยาซึ่งก็มีลักษณะอาการเช่นเดียวกัน ปัจจุบันสามีของตนป่วยเป็นโรคเบาหวาน และปอดติดเชื้อนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลชนแดน ขณะนี้แทบไม่มีรายได้อะไรเลยมีเพียงลูกชายที่อยู่ด้วยออกไปรับจ้างทำงานทั่วไป บางวันก็ไม่มีงานข้าวแทบจะไม่มีกิน บางครั้งเพื่อนบ้านสงสารก็นำกับข้าวมาแบ่งปันให้เป็นครั้งคราว คุณยายเป้า เล่าอีกว่า ประมาณปี 2535 ตนได้แบ่งซื้อที่ดินแปลงหนึ่งเนื้อที่ 1 งาน มาจากคนที่รู้จักกันในราคา […]